ولادت باسعادت کوچک ترین یاور کربلا و بزرگ ترین باب الحوائج الی الله. شش ماهه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام)،حضرت علی اصغر (ع) فرخنده باد

دهم رجب سال 60 قمری  است. خانه امام حسین (ع) دوباره نور باران می شود و از پنجره کوچک آن، آسمان مدینه روشن می گردد. برای حسین (ع) دسته گلی زیبا فرو فرستاده بودند. اشک شوق و برق شادی او بر صورت نوزاد می نشیند و گلبرگ رخش را با شبنم صبحگاهی، با طراوت تر می سازد. خدا به حسین (ع) پسری دیگر عطا فرمود که نیازمند و غنی بر نامش دخیل بسته اند و قنداقه زیبایش را قبله نیازهای خود ساخته اند.

نامش را علی نهاد. مانند دو پسر دیگرش و عشقی بیکرانه از محبت پدر و مولای خویش علی (ع) را به تصویر کشید. نامش را علی نهاد و فرمود که اگر خدا هزار پسر به او دهد، همه را علی نام خواهد نهاد. آری، او هم علی بود که شکوه و نامت، بلندتر از آسمان بود و زیباتر از صبح و روشن تر از باران.

آغوش مهربان پدر تو را در خود جای می دهد و چشمان او بر تو می گرید. تو مولود کربلایی. تو شش ماهه عاشورایی. تو آمده بودی که فقط در قافله عشاق بمانی. تو آمده بودی که همسفر کربلا شوی. تو آمده بودی که حج را ناتمام بنهی. میلاد تو شادی را غریبانه کنار می زند و اشک را در چشمان همه جاری می سازد. آخر، تو از زندگی، فقط عطش و شهادت را دریافتی. تو آمده بودی که به شهادت آبرو دهی. تو کوچکترین قربانی هستی؛ اما با همه کوچکی، حماسه ات بی هماورد بود و نام تو در ردیف اول

عشقبازان عاشورا حک شد. سلام بر نام بلندت که زمزمه مستان است، ای علی اصغر (ع)

و همچنين ولادت فرخنده و مسعود نهمین آیت سروری و پیشوای کرامت و بخشندگی، امام محمد تقی علیه السلام مبارک باد

 زینتِ بخشندگان، امام جواد (ع) می آید تا زمین مدینه، یک بار دیگر مولودی دیگر از نسل هابیل را به شادباش بنشیند. می آید تا چشمان آسمان را به روشنی سیمایش روشن شود و لاهوتیان را در شادی میلاد خویش فرو برد.

کبوتر دل در هوای طواف گنبد نورانی کاظمین، پر می گشاید تا همراه با فرشتگان الهی؛ حرم مطهرش را با بال‌های خود غبار بروبد و دیده را به ضریح او روشن سازد. در زاد روز مولود مبارک رجب، با یک آسمان نیاز از یگانه بی همتا می خواهیم در دریای بی کران بخشش جوادالائمه غرقمان سازد و در زمره شیفتگان واقعی او قرارمان دهد.

هزار جان گرامی ، فــدای جــود جــواد           دل شکسته خود بسته ام به بود جـــواد

هماره می رسد از کائنات و مخلوقـــات          ندای ذکر و ثنا ، مدحت و درود جــــواد

اين كليپ مروط به شهداي گمنام مراغه ميشه كه بنده  به علت حال و حواي خاص شور خواني همراه با روضه كه تو اين كليپ مشاهده خواهيد كرد جدا گذاشتم به قول ما بچه هيئتي ها تا حقش ادا بشه

انشالله

كربلايي ميلاد مجنوني وكربلايي ميثم:شور و روضه(من زينبم جان بر لبم)

كربلايي ميلاد مجنوني وكربلايي ميثم:شور و روضه(من زينبم فراقته امكان تاپاماديم)

كربلايي ميلاد مجنوني وكربلايي ميثم:شور و روضه(هر بير جنازه اوسته حسين)

كربلايي ميلاد مجنوني وكربلايي ميثم:شور و روضه(اورك ديير كي تلين اوسته)

كربلايي ميلاد مجنوني وكربلايي ميثم: روضه پاياني

كربلايي ميلاد مجنوني:واحد (علي يعني قل هو الله احد)

كربلايي ميلاد مجنوني:واحد(يا علي ذكر دم عيسي)

اين كليپ مربوط به 30صفر 91 هست كه كربلايي حسين عيني فرد و كربلايي ميلاد مجنوني در دسته خياباني دلسوختگان حضرت زهرا تبريز در مشهد مقدس خيابان امام رضا(ع) برگزار نمودن

كربلايي ميلاد مجنوني و كربلايي حسين عيني فرد: ذكر حسين

كربلايي حسي عيني فرد و كربلايي ميلاد مجنوني: بي قرارم

كربلايي ميلاد مجنوني و كربلايي حسين عيني فرد: باز دلم حوالي حرمت

تسبيح تو كه تربت حمزه به قاب داشت

در سينه اش شميم دعاهاي ناب داشت

از كور نيز وقت سخن رو گرفته اي

هر چند چهره تو ز نور احتجاب داشت

در شكر روزه ا ي كه در سه افطار با تو بود

دستت براي خواهش سائل جواب داشت

جسمت نخواست رخت عروسي به تن كند

از بسكه از بساط جهان اجتناب داشت

با عطر يازده سحر اين باغ آشنا ست

بيتي به شعر صائب تبريزي آمده است

آن شاعري كه طبع روان همچو آب داشت